Doodstil

Dimitar Berbatov wordt in het seizoen 2010/2011 gekroond tot topscorer van de Premier League in dienst van één van de grootste clubs ter wereld: Manchester United. Dit jaar staat hij na achttien wedstrijden op vier treffers voor Fulham, de huidige nummer laatst in de Premier League.

Het lijkt vergane glorie. Met zijn 33 jaar doen zijn voeten misschien niet meer wat zijn hersens hen opdragen. Het jarenlang wekelijks opboksen tegen de beulen die schoffelen op de Engelse velden lijkt zijn tol te eisen. Het moordende tempo gaat aan hem voorbij. Maar schijn bedriegt. Ik zag het helemaal verkeerd. Ik geef toe dat hij enigszins van mijn radar was verdwenen. Daarom zie ik dit filmpje misschien nu pas, maar Dimitar Berbatov is er nog. En hoe.

Ik heb het filmpje inmiddels drieënveertig keer herhaald.

Ik raad iedereen aan dit te doen.

Het mooie zit hem in de eenvoud. Zo laconiek, nonchalant, bijna ongeïnteresseerd. Maar de bal ligt stil, doodstil. Dit is baas zijn over de bal. Een kunstukje dat zelden wordt vertoond. Hij lijkt zelf totaal niet onder de indruk. Het is voor hem de normaalste zaak van de wereld.

Het postuur van Berbatov hoort niet bij dat van een pleintjesvoetballer met een onnavolgbare techniek. Die zijn klein, wendbaar en explosief en ogen niet slungelig en stijf zoals Berbatov. Maar qua techniek bevindt Berba zich in de kringen van Cristiano Ronaldo en Lionel Messi. Bijna niemand kan aan hem tippen.

Het is een groot contrast met zijn medespelers, die stuntelen en struikelen, glijden en glipperen. Zij kunnen alleen maar vol bewondering kijken naar deze aanname en dromen dat zij ooit een bal zo beheersen. Zij zouden zijn veters nog geeneens mogen strikken, zouden netjes achteraan moeten sluiten bij het buffet en de stoel voor hem moeten aanschuiven.

Op de laatste dag van de laatste winterse transfermarkt wordt Berba verhuurd aan AS Monaco. Hij kan weer strijden om de titel. Strijden voor de plaatsen die recht doen aan zijn kwaliteiten. Hij moet daar Radamel Falcao vervangen. Ik hoop dat Ranieri – de trainer – weet wat hij in huis haalt. Berba gaat niet negentig minuten lang sleuren en ploeteren zoals El Tigre doet. Daar is hij niet voor gemaakt. Hij is er om op zijn tijd zijn fabelachtige techniek te etaleren, om ons – voetballiefhebbers – te laten zien dat hij nog steeds een fenomeen is en nog zeker niet versleten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s